Հաջորդ շաբաթ իտալական Տաորմինա (Սիցիլիա) քաղաքում կհանձնվի Աննա Ախմատովայի անվան պոեզիայի միջազգային մրցանակ: Ռուսական կողմի կազմակերպիչները հայտնել են, որ Տաորմինայի մրցանակը Աննա Ախմատովայի միակ գրական ժառանգությունն էր: Նա այն ստացել է 1964-ին, ի պատիվ իր ստեղծագործական գործունեության 50-ամյակի:

Պեդրո Ալմոդովարը, Քեն Լուչը, Բելլա Տարը, Բերտրան Թավերնին, Անջեյ Վայդան, Վիմ Վենդերսը և եվրոպական կինեմատոգրաֆիայի այլ աստղեր ՌԴ ղեկավարությունից պահանջում են անցկացնել ուկրաինացի ռեժիսոր Օլեգ Սենցովի գործի բաց և ազնիվ հետաքննություն կամ էլ ազատ արձակել նրան:

Կրթական ոլորտի խնդիրները համախմբել էին հայաստանյան և արտասահմանյան մի շարք հեղինակավոր բուհերի պրոֆեսորներին: Հունիսի 12-ին ԵՊՀ 95-ամյակին նվիրված հոբելյանական միջոցառումների շրջանակներում գիտական խորհրդի նիստերի դահլիճում տեղի ունեցավ «Կրթությունը XXI դարում. խնդիրներ և մարտահրավերներ» խորագրով միջազգային գիտաժողով, որին, բացի հայաստանյան բուհերից, մասնակցում էին նաև Ռուսաստանի, Ուկրաինայի, Բելառուսի, Մոլդովայի, Բուլղարիայի, Վրաստանի, Գերմանիայի, ԱՄՆ-ի և Շվեյցարիայի ուսումնական հաստատությունների ներկայացուցիչները:

«Այսօր շատ կոչեր են հնչում, իշխանությունը, ընդդիմությունը, հասարակական կազմակերպությունները, մտավորականները խոսում են ինչ-որ միավորման մասին` մեջբերելով նաև Չարենցի հայտնի ակրոստիքոսը: Բայց ոչ ոք չի ասում` ինչի՞ շուրջ պետք է միավորվել»,- այս մասին «Իրատես de facto»-ի հետ զրույցում ասաց «Ներդաշնակ աշխարհ» նախաձեռնության ներկայացուցիչ ԱՐՏԱՇԵՍ ՓԱՓԱԶՅԱՆԸ:

Հայաստանի ազգային կինոկենտրոնը տարվա ընթացքում իրականացնում է տարաբնույթ նախագծեր` «Հայակ» մրցանակաբաշխություն, «Կինոաշուն», ֆրանսիական «Ամենակարճ ցերեկը» փառատոն և այլն: Կինոկենտրոնի տնօրեն ԳԵՎՈՐԳ ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԸ «Իրատես de facto»-ի հետ զրույցում նշեց, որ կինոկենտրոնի առաքելությունը ֆիլմ արտադրելը չէ, ինչպես շատերին է թվում, այլ ֆիլմ արտադրողների համար նպաստավոր պայմաններ ստեղծելը. ֆոնդերին ծանոթացնելը, համաշխարհային կինոկառույցներին միանալը, որոնք ինչ-որ չափով օժանդակում են կինոարտադրությանը, համատեղ արտադրություններ կազմակերպելու հնարավորություններ ստեղծելը և այլն:

Սկզբից ևեթ ընթերցողի տարակուսանքը ընտրածս վերնագրի վերաբերյալ փարատելով շեշտեմ, որ խոսքս ամենևին էլ կործանարար հողմերի նման անցած դարերում Հայաստան արշաված բարբարոսական ցեղերի ու ցեղախմբերի, կամ էլ պարսկական, բյուզանդական, արաբական, սելջուկ-թուրքական, մոնղոլ-թաթարական բանակների արշավանքների մասին չէ: Այդ անցած-գնացած ժամանակների վերաբերյալ փաստեմ. վերոնշյալ արշավանքների ընթացքում, օտարների ձեռնարկած առաջին իսկ գործողություններով հայությանը բնաջնջելուց զատ, եղել են նաև պատմական հիշողությունները կրող հայ մարդու մշակույթի` գիր ու գրականության, ազգի հարատևությունն ապահովող կրթության ու մշակութային օջախների` վանքերի ու եկեղեցիների ոչնչացումներ: Ասել է` մեր թշնամիները նույնիսկ մեզնից առավել են գիտակցել, որ ազգի պատմության ու մշակույթի հարատևությունը պայմանավորված է պատմական ու հոգևոր հիշողության և նյութական ժառանգության արժեքներով: Այնպես որ, եթե մարդուն կտրում ես այդ հիշողություններից, ապա մարդը, ասել է թե` ազգը, ժողովուրդը, դառնում է ժամանակների քաղաքականությանը հլու-հնազանդ ենթարկվող զանգված, կամակատար, ստրուկ:

Ծնունդով երևանցի ԱՐԱՔՍՅԱ ՎԱՐԴԵՐԵՍՅԱՆԸ չնայած 1976-ին տեղափոխվել է ԱՄՆ, սակայն միշտ եղել է իրեն ծնած ժողովրդի հետ: Բազմիցս եղել է երկրաշարժի գոտում, Արցախում՝ պատերազմի դաշտում, եղել է թե՛ հայ զինվորի, թե՛ հայ որբուկի կողքին:

Բիրմայում հայերը հաստատվել են XVII դ. վերջին. դրա ապացույցն են 1725 թ. և 1737 թ. հայերեն, բիրմայերեն ու պորտուգալերեն արձանագրություններով տապանաքարերը:

«Իրատես de facto»-ի հյուրն է «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի Ավստրիայի տեղական մարմնի ատենապետ, Ավստրո-հայկական մշակութային ընկերության նախագահ ՌԱԶՄԻԿ ԹԱՄՐԱԶՅԱՆԸ:

Ինձ համար շատ դժվար է վերհիշել մանկությունս, առավել ևս գրել այդ տարիների մասին: Վերհուշը ծանր ապրումներ է ծնում: Միշտ մտածել եմ, որ օրերից մի օր կխամրեն այդ հուշերը, ու առանց հուզվելու կկարողանամ թղթին հանձնել աքսորավայրում անմեղ մարդկանց կրած տառապանքները և իմ կորսված մանկությունը: Դա դեռևս ինձ չի հաջողվում: